เมื่อคืนเป็นวันเกษียณของคุณครูคนแรกของฉันหลายๆคนคิดว่าจะเป็นวันที่มีความสุขที่สุด ที่ศิษย์เก่า จะได้มาพบครูคนเดิม สถานที่โรงเรียนเดิม   19.00นาฬิกา ขณะที่กำลังมีพิธี เปิดงานเลี้ยงนั้น ฉันเห็นคนมุงอะไรอยู่บนเวธี ฉันไม่ได้สนใจ  แต่มีคนบอกมีคนเป็นลม ฉันตกใจนึกว่าเป็นคุณครูของฉัน จากนั้นได้แหวกวงล้อมคนดูเข้าไป พบผุ้ที่เป็น แขกคนสำคัญของคุณครู ซึ่งเป็นพี่ชายของครูเป็นผู้ชาย นอนหงาย หน้าเขียว หายใจแผ่วเบา มือเท้า ไม่มีแรง คลำชีพจร แทบไม่ได้ ข้าพเจ้าปลุกคนไข้ คนไข้หน้าเขียว เรียกไม่ตื่น หยุดหายใจ น้องและพี่พยาบาลที่เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ 3-4คนบอกคลำชีพจรไม่ได้ พี่คนหนึ่งเรียก 1669 มาด่วน ผู่ป่วยไม่หายใจ จึงช่วยให้นอนแหงน เชิดหน้าให้มีลมเข้าผ่านและช่วยกดหน้าอก ประมาณ 5 ครั้ง สีหน้าเริ่ม แดงขึ้น จากเขียว เริ่มมี เลือดฝาด กระตุกขาไปมา เริ่มมองหาเสียงเรียกของคนรู้จัก และจับมือญาติ ขณะนั้นได้หยุด กด หน้าอก และประเมิน เรียกผู้ป่วย และบอกให้ตั้งสติ ให้ดี จากนั้นผู้ป่วยก็แน่นิ่งอีกครั้ง พร้อมกับหาวครั้งใหญ่นั่นแสดงว่าสมองขาดออกซิเจนอีกครั้ง ชีพจรเริ่มเบา จึง กดหน้าอกอีกครั้งโดยเปลี่ยนกับน้องพยาบาล อีก 1 คน  ขณะนั้น ทำไมรถพยาบาลช่างช้าเหลือเกิน ยื้อชีวิตผุ้ป่วยรอประมาณ 15 นาที รถพยาบาลมา ผุ้ป่วยอยุ่ภาวะสับสนแขนป่ายไปมาแต่ไม่มีแรงยกมาก  ได้ช่วยขนย้ายผุ้ป่วยขึ้นรถพยาบาล เสียงขอร้องของครูข้าพเจ้าบอกให้ช่วยผุ้ป่วยมันเป็นเวลาที่ทุกข์ที่สุดเพราะฉันเห็นน้ำตาของครูที่ฉันรักจะไหลออกมา วันนี้ครูของฉันน่าจะมีความสุข ทำไมครูของฉันต้องทุกข์ ฉันร้องไห้เมื่อฉันเห็น ครูฉันเหมือนจะร้องไห้.ทุกคนเป็น ห่วงครูนะ หวังว่ามรสุมทางความรู้สึกของครูจะหายไปในเร็วๆนี้ 

ช่วงที่นั่งรอรับฟังข่าว จึงมานั่งคิดว่าทุกอย่างวนเวียนไปมาจากฟ้าลิขิต บางทีเราก้ต้องยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น  เมื่อใดที่การเกิดยังสร้างความสุขให้กับหลายๆคน ความตายก็ยังเป็นความทุกข์และเศร้าโศก อยู่เช่นนั้น แต่ทุกสิ่ง เมื่อมันมา และมันก็จะผ่านไปเช่นกัน

ข้าพเจ้าโทรติดตามอาการไปที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล และจึงได้ทราบว่าผู้ป่วยได้เสียชีวิตขณะนำส่ง และช่วยฟื้นคืนชีพขั้นสูงต่อที่โรงพยาบาล แต่ไม่สามารถยื้อคืนชีพ ผู้ป่วยได้ มันช่างเหมือนนิยายเหลือเกิน สำหรับ ค่ำคืน 26 กันยายน 2552 สิ่งใดในโลกนี้ช่างไม่แน่นอนจริงๆ.

 

at a night was the day of retirement of my 1 st teachers, I think many people will be happier on the alumni will have to find teachers intact. Place School was 19:00 o'clock while the ceremony. Opening the party. Ensure people see what is on the web crowd is not interested in power, but someone told someone swoon. National fright think that is my teacher. Then at Wagga cordon people who go see the guests of teachers. Song advantage with a brother's back page, green sleep breathing gently hand foot burn feel my pulse has virtually no alarm patients. Help chest and hit about 5 times the color from red to green from a healthy complexion pink legs begin to canvass views of a real wife. And hands his wife. While the press has to stop and assess chest and told to get patients to better concentration, then the patient is dead again. With a big yawn that shows lack of cerebral oxygen again. Start the pulse light is hit again by changing the breasts sister hospital, while another 1 person is why an ambulance full of exceedingly slow. ยื้อ life patients who wait 20 minutes an ambulance came to help move patients in whom an ambulance. Voice of the teachers asked me to help tell patients it is time decay suffering most because I see the eyes of teachers that I love flows forth. Today ismy teachermustwill be happy but why I have troubles. I cry when i saw my  Teacher he weep.

I called to track the symptoms of the hospital emergency room. And therefore that patients with life interest while delivering. And help revive advanced to the hospital. But patients can not resurrect It was unconscionable for the same story night September 26/,9/ 2552 what the world really is full of uncertainties.

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ขอบใจโอ้เอ้สุภิญญาที่ช่วยจนสุดความสามารถ

#3 By (223.206.132.248|223.206.132.248) on 2015-06-03 14:12

เศร้าใจจริงๆกับเหตุการณ์

#2 By (223.206.132.248|223.206.132.248) on 2015-06-03 14:11

ทุกข์อย่างในดลกนี้ไม่แน่นอน ปลง และต้องเข้าใจว่านี่คือะรรมชาติ ถ้าเขาไม่ตายก็ไม่มีคนเกิด

#1 By (125.26.228.14) on 2009-09-28 12:20